Köyde Bir Hırsızlık Döngüsü

ben burda yıllardır çiftçilik yapıyom kardeş her sabah kalkıyom tarlaya gidiyom bakıyom ki sulama boruları yok yağmurlama sistemleri sökülmüş gitmiş hepsi dünden beri ordaydı gece biri gelmiş almış götürmüş kim aldı belli değil köyde herkes birbirini tanır ama kimse görmemiş duymamış

ilk başta dedim hırsızdır dışarıdan gelen biri vardır jandarmaya gittim anlattım dedim komutanım her gün çalınıyo bu borular tarlam sulanmıyo mahsül kuruyo dediler araştıracaz bekle geldiler baktılar iz yok ayak izi yok hiçbir şey yok dedim belki köylülerden biridir dediler hayır olamaz herkes bilir benim boruları

ertesi gün yine gittim tarlaya yine yok borular bu sefer bekledim gece nöbet tuttum elimde sopa oturdum tarlanın kenarında sabaha kadar gözümü kırpmadım ama sabah kalktım ki borular gitmiş ben ordayken nasıl oldu anlamadım gözüm dalmış mı yoksa biri gizlice mi aldı bilmiyom

günlerce uğraştım kardeş her gece nöbet tuttum bazen komşuları çağırdım birlikte bekledik ama nafile her seferinde borular kayboluyo tam sulama zamanı gelecek ya ekinler susuz kalıyo mahsül yarı yarıya düşüyo zarar ziyan hepsi benim cebimden çıkıyo

birkaç hafta sonra bakıyom borular geri gelmiş aynı yerde duruyo sanki hiç gitmemiş gibi ama o arada ekinler yanmış kurumuş iş işten geçmiş artık sulasan ne fayda yağmur yağsa ne fayda hasat zamanı geçmiş gitmiş

bu böyle devam ediyo kardeş her yıl aynı her mevsim aynı tam bahar gelecek ekimler yapılacak borular kayboluyo uğraşıyom bulamıyom hırsızı jandarma geliyor soruşturma açılıyo köylüleri sorguluyo ama kimse bişey bilmiyo kimse görmüyo sonra borular geri geliyo ama geç kalınmış oluyo

dedim belki hayalet mi var köyde eskilerden beri söylenir bazı hikayeler ama hayalet boru mu çalar aklım ermiyo belki biri kin güdüyo bana eski bir husumet mi var diye düşündüm bütün köylülerle konuştum sordum kimse bişey demiyo herkes masum gözüküyo

bir seferinde tuzak kurdum boruların üstüne un serptim ayak izi çıksın diye gece bekledim sabah baktım un bozulmuş ama iz yok sanki uçarak almışlar gibi rüzgar mı esti diyorum ama rüzgar boru mu taşır deli mi olucam ben

köy muhtarına gittim anlattım dedim muhtarım bu işin sonu yok köyde toplantı yapalım herkes anlatsın dediler yaptık toplantı herkes geldi konuştu ama nafile kimse bişey çıkmadı ortaya

artık yoruldum kardeş her yıl aynı eziyet param gidiyo emeğim boşa gidiyo ailem perişan oluyo çocuklarım diyoki baba bırak bu işi şehre gidelim diyo ama ben bu toprağı bırakamam atalarım burda yaşamış ben burda doğmuşum burda ölecem ama bu hırsızlık bitmiyo

jandarmaya kaç kere gittim dosya açtılar kapattılar delil yok diye savcıya gittim anlattım dedim savcım bu işin arkasında bişey var araştırın dediler araştıracaz ama yine aynı

bazen düşünüyorum belki borular kendiliğinden gidiyo geliyo ama yok öyle bişey elbet biri yapıyo ama kim bulamıyom günlerce haftalarca aylarca uğraşıyom tarlada yatıyom kalkıyom köylüleri takip ediyom geceleri evleri izliyom ama nafile hiçbir ipucu yok

tam hasat zamanı borular lazım oluyo sulama yapıcam ki yok gitmiş ekinler yanıyo güneş altında kavruluyo zarar binlerce lira sonra borular geliyo ama ne fayda mahsül gitmiş pazar gitmiş borçlar birikmiş bankaya gidiyom kredi çekiyom yine aynı döngü

köyde herkes biliyo benim halimi bazen acıyo gibi yapıyo ama kimse yardım etmiyo belki onlardan biri yapıyo belki hepsi biliyo ama susuyo bilmiyom artık paranoyak oldum herkesten şüpheleniyom komşumdan akrabamdan kardeş gibi bildiğim adamlardan

bu yıl yine aynı başladı bahar geldi ekimler yapıldı tam sulama zamanı borular yok yine nöbet tuttum yine gitti nasıl gitti anlamadım belki uyudum belki dalmışım ama gitti işte

artık feryat ediyom kardeş yeter diyorum bu eziyet bitsin hırsız çıksın ortaya diyorum ama çıkmıyo belki hiç çıkmıycak belki ölene kadar devam edicek bu belki köyün laneti belki biri eğleniyo benimle ama ben çıldıracam artık

televizyona çıkmak istiyom anlatmak istiyom belki biri duyar belki biri yardım eder belki hırsız görür korkar ama bilmiyom belki de boşuna hepsi boşuna bu toprak bu köy bu hayat hepsi eziyet oldu bana

yine de vazgeçmiyom her sabah kalkıyom tarlaya gidiyom belki bugün borular duruyo diyorum ama yok yine gitmiş yine aynı acı yine aynı öfke içimde büyüyo ama ne yapayım kime veryansın edeyim tanrıya mı köye mi hırsıza mı hepsine veryansın ediyom ama değişmiyo hiçbir şey